Malcolm in Matsumoto

Maak dat mee, nog eens een bericht.

2008-07-07T21:02:00.005+09:00

Het is ondertussen duidelijk dat ik "gene goeie zen" in het bijhouden van een blog. Anyway, ik zal dan toch nog maar iets schrijven maar maak geen beloften meer dat ik het in de toekomst zal bijhouden.
Dat zal trouwens ook niet echt meer nodig zijn, gezien ik binnen 36 dagen terug vertrek naar Belgie!
Hier in Japan zijn de afgelopen maanden voorbij gevlogen. Meer en meer kom ik hier in een dagdagelijkse routine:naar de les gaan, werken (op drie plaatsen ondertussen nl het kleuterschooltje, als priveleraar Engels en in de plaatselijk izakaya) en in het weekend me amuseren met de verschillende mensen die ik hier heb leren kennen. Bree en Machan (de vriendelijke mensen van het cafe Buri Buri, waarmee ze spijtig genoeg zijn moeten ophouden) hadden een paar weken terug een feestje bij hun thuis wat erg erg plezant was. Ze wonen in een oud Japans huis en hebben een mooie verzameling platen staan (en nog een hele hoop drank uit hun cafe). Me zelden nog zo goed geamuseerd op een zondagnamiddag!
Maar zoals ik al zei, alles begint hier op zijn eind te komen. We hebben nog drie weken les en wat examens en dan zit het erop. Na de examens gaan we met onze klas nog een uitstap maken waar ik naar uitkijk!
Bedankt aan iedereen die ik hoor via mail etc...het is altijd tof om mensen van het thuisfront te horen!

Tot de volgende

Begin van het schooljaar

2008-04-17T17:38:00.003+09:00

Het nieuwe academiejaar is hier vorig week gestart. De campus bruist van de activiteit, tot het vallen van de avond lopen er overal nog studenten rond te praten, plezier te maken en te sporten.
Sinds vorige week ben ik lid van een sportclub, het nogal vreemd genaamde 'Winds Basketball'. Ik zou begot niet weten waarvoor 'Winds' staat maar het is wel een fijne bende. We trainen twee maal per week, het doet deugd om nog eens te basketten.
Vorige week zijn Christophe en ikzelf ook begonnen met ons bijbaantje als kleuterleider in een naburig schooltje waar we de kindjes spelenderwijs trachten Engels te leren. Het is verbazingwekkend om te horen hoe goed sommigen onder hen al eenvoudige zinnen kunnen vormen, ook al zijn ze nog maar vijf jaar oud!
Onze lessen zijn natuurlijk ook terug begonnen en het lijkt me een erg interessant semester te worden. Ik heb niet alleen Japanse taal maar ook lessen over Azie, de hedendaagse Japanse maatschappij en Koreaans. Het staat evenwel al buiten kijf dat het een harde inspanning zal vragen.
Afgelopen weekend hield Atsusan zijn jaarlijkse hanami bbq (kersenbloemsems bekijken, een heuse activiteit waar iedereen van jong tot oud aan deelneemt, ook al ligt de nadruk meer op plezier maken dan feitelijk naar de bloesems kijken) en in pure Atsu traditie was het wederom erg plezant.

groeten uit Matsumoto
m

Shanghai

2008-04-01T17:17:00.003+09:00

Vorige week ben ik voor het eerst naar China geweest, naar het gigantische Shanghai (17 miljoen inwoners). Gelukkig werd ik ginds opgewacht door de perfecte gids, Sara, die daar momenteel studeert aan Shanghai University.
Shanghai, de welvarendste stad van China, is haast niet te beschrijven met woorden. In het centrum vind je zoveel wolkenkrabbers, dat Tokio en New York haast op pietluttige dorpen beginnen te lijken. De Jin Mao toren (420 meter hoog) is er momenteel de hoogste, waar je dan ook de hoogste bar ter wereld vindt, Cloud 9, op het 87ste verdiep. Het uitzicht adembenemend. Nu moet je ook weten dat men er vlak naast nog een veel grotere toren aan het bouwen is.
Aan de andere kant kan je ook niet ontsnappen aan de talloze straatventers, namaak verpatsers ("You want Prada, Armani, Dvd's, etc...) en de slecht onderhouden banen waar overal vuilnis ligt.
Hier is de tegenstelling tussen arm en rijk echt ontzettend zichtbaar (in een Westers aandoend restaurant betaal je bv 6 euro voor een schotel, terwijl je voor die prijs in een gewoon restaurant kan eten en drinken met twee personen). Het openbaar vervoer is er ook spotgoedkoop (2o eurocent voor de bus, 30 eurocent voor de metro), maar dat houdt sommige mensen toch niet tegen om onder de barriere te kruipen.
De mensen zijn er over het algemeen heel vriendelijk en nemen ook elke gelegenheid met beide handen aan om met een buitenlander Engels te spreken. Dit is ook een opmerkelijk feit, het niveau van Engels in Shanghai. Ik weet natuurlijk niet hoe intensief Engels wordt onderwezen in China, maar keer op keer was ik onder de indruk van hun taalkennis.
Het vreemdste wat ik zag was de vrijgezellenmarkt. Iedere zaterdag staan er ouders in een poging een goede echtgenoot/echtgenote voor hun kind te vinden. Ze staan er dan met een papiertje waar de algemene informatie op te lezen valt zoals gestalte, werk, inkomen, leeftijd (meestal mensen van rond de 30)...
Het was een fantastische ervaring en hoop in de toekomst zeker nog eens terug te kunnen gaan naar het middenland.

groeten

(as usual, foto's op flickr en facebook)

Japan: a consumer's paradise

2008-03-20T15:33:00.002+09:00

Ik wou vandaag een kaartje op de post doen maar eens aangekomen aan het lokale postkantoortje (naast het Total tankstation, tegenover de Toyota garage), kwam ik tot de constatatie dat het een feestdag is vandaag. Nu kan ik met alle eerlijkheid zeggen dat dit geen abnormaal fenomeen is, elke maand valt hier wel een feestdag of twee of drie.
Anyway, ik besloot een kijkje te gaan nemen in de nieuwe supermarkt hier wat verder (een Appleland Delicia) en wat bleek: een heuse mensenzee aan shoppers had zich verzameld in en rond de supermarkt. Want er is niet alleen een nieuwe supermarche geopend, maar ook een brico-achtige winkel, een Starbucks, een Mos Burger, nen Italiaan, een kledingwinkel, etc...
Overal waar je keek, zag je mensen, jong en oud, zeulen met hun aankopen. De parkeerwachters stonden op straat om de arriverende shoppers naar andere parkings te wijzen, de hoofdparking was immers al vol. Aan elke winkel stonden enkele breedglimlachende mannen in maatpak de klanten te verwelkomen...de investeerders kwamen en zagen dat het goed was. Al bij al een vreemde manier om je vakantiedag doortebrengen. Maar wie ben ik om iets te zeggen, ik stond er ook mooi aanteschuiven.

btw Jules De Stroper koekjes en Cote d'Or chocolade zijn vanaf nu verkrijgbaar in Matsumoto

ps als ik dit zo nalees, bemerk ik dat Murakami's invloed qua namedropping zijn sporen nalaat.

Nieuw Album Arsenal!

2008-03-14T17:39:00.000+09:00

Vakantie

2008-03-07T15:58:00.007+09:00

Het is ondertussen een tijdje geleden dat ik nog iets heb geschreven, de rede hiervoor is dat ik de afgelopen anderhalve maand op vakantie ben geweest (voor dat ik verontwaardigde reacties krijg, het nieuwe semester loopt van april tot begin augustus). Nu goed, het was een heerlijke periode!
Lieve was hier op bezoek van 20 januari tot 7 februari en tijdens deze periode hebben we ons fantastisch geamuseerd. Het weer heeft ook een handje geholpen; sneeuw in Matsumoto en Ohara, fris maar helder weer in Kyoto en zonnig in Tokyo. We zijn eerst enkele dagen hier in Matsumoto gebleven omdat ik nog examens moest afleggen (die trouwens allemaal goed waren), daarna trokken we voor een week naar Kyoto. De voormalige hoofdstad heeft geen geheimen meer voor ons want van Higashiyama tot Kinkakuji en Ryoanji, en van het filosofenpad tot Ohara, alles hebben we bezocht. Daarna trokken we naar Tokyo waar we verbleven bij vrienden van mijn ouders. Ik had evenwel eerst een verrassing voor Lieve, de eerste avond verbleven we in the Park Hyatt (het hotel uit Lost in Translation). Hemels, letterlijk en figuurlijk. Onze overige dagen spendeerden we met rond te dwalen in de verschillende wijken van Tokyo, met veel koffietjes als pauze. We hebben trouwens twee sumoworstelaars zien wandelen langs de vismarkt in Ueno, een erg indrukwekkend zicht
Het was een onbeschrijflijk fijne vakantie! Ik kan me geen betere (reis)compaan voorstellen.

Een week nadat mijn Lieve terug naar huis vertrokken was, arriveerden mijn ouders. Op de drie weken tijd dat ze hier waren, hebben we geen enkel moment stil gezeten.
Eerst enkele dagen Tokyo waar we onder andere the National Museum hebben bezocht, daarna een bezoek aan Matsumoto waar onze plaatselijke cafebaas mijn ouders en ikzelf een hele dag heeft rondgereden om de mooiste plaatsjes van de streek te laten zien.
Daarna trokken we voor een week naar Kyushu, samen met Henri (een vriend van de familie die al 40 jaar in Japan woont). We bezochten Nagasaki, Shimabara, Kumamoto, Utsuki, Beppu en Asosan. Op het einde van de Kyushureis heb ik mijn gastgezin van drie jaar terug (toen ik een zomer doorbracht aan de Universiteit van Kyushu, in Fukuoka) ontmoet wat een leuk weerzien was. Hierna trokken we met de shinkansen naar Kyoto voor enkele dagen, waarna we de reis afsloten met twee dagen Tokyo. Een drukke drie weken maar zeker de moeite waard.

Het reizen is hiermee nog niet afgelopen want ik ben zinnens om op het eind van de maand voor enkele dagen naar Shanghai te trekken, waar Sara haar Chinees aan het bijschaven is.
Meer informatie hierover en over al mijn andere plannen, belevenissen en auto-ongelukken lees je hier!

Ik zou ook nog iedereen willen bedanken van wie ik verjaardagskaartjes en e-mails heb gekregen, bij deze dus: Bedankt!

Tenslotte: enkele nieuwe foto's van het bezoek van Lieve aan Japan staan op flickr en op facebook.

groeten

Hokkaido Highway Blues

2008-01-13T15:21:00.000+09:00

Hallo

Het eerste semester en daarmee ook de 'Intensive Japanese Language Course' loopt hier stilletjes aan op zijn eind. We hebben enkel nog vier dagen les en drie testen voor de boeg, waarna we twee maanden vakantie hebben.
Zowel Lieve als mijn ouders komen op bezoek, dus mijn vakantie zal prettig gevuld zijn met bezoeken aan oa Tokyo, Kyoto en Kyushu.
De overblijvende tijd zal ik spenderen aan lezen, lezen en jawel...lezen.

Over lezen gesproken, ik heb een aanrader van jewelste voor iedereen die interesse heeft in Japan: 'Hokkaido Highway Blues' van Will Ferguson. De auteur, een Canadese leerkracht Engels in een klein dorp te Kyushu, besluit op een dag (onder de invloed van sake evenwel) van het zuiden naar het uiterste noorden van Japan te liften. Hij volgt het bloeien van de kersenbloemsens en geeft beschrijvingen van de meest uiteenlopende ervaringen die hij meemaakt onderweg. Als je al in Japan bent geweest, kan je jezelf zonder twijfel herkennen in quasi alle situaties:de angst voor vreemdelingen in Japan; het overdreven gebruik van nihongo ga jyozu desune oftewel wat kan je toch goed Japans, ook al kan je maar een woord in het Japans; de eeuwig wederkerende vragen Amerikaan? Kan je tegen Japans eten? Japan heeft vier seizoenen, wist je dat?. Hij beschrijft ook de vele goede kennismakingen, waarin je de typische Japanse gastvrijheid in herkent, alsook de wonderbaarlijke diversiteit in landschap en klimaat dat men in Japan aantreft.
Iedereen die met japanologie begint, wordt aangeraden om 'Japan, het verborgen enigma van een stille wereldmacht' van Karel van Wolferen te lezen, wel in mijn bescheiden mening zou 'Hokkaido Highway Blues' zeker ook moeten gelezen worden. Het biedt een realistische kijk op de hedendaagse Japanse maatschappij, waarin noch de positieve noch de negatieve aspecten worden genegeerd.

Iets helemaal anders nu; in maart bestaat de kans dat ik naar Tokio trek voor de 'Jobfair for International Students', al is het maar om eens te zien welke bedrijven interesse hebben om buitenlandse (japanologie) studenten aantewerven.

Onlangs ben ik met Christophe gaan wandelen hier in onze achtertuin, enkel foto's ervan staan op flickr.

groeten vanuit Matsumoto

m

Nieuwjaar

2008-01-03T22:23:00.000+09:00

Een gelukkig nieuwjaar voor alle bloglezers!
Tijdens de nieuwjaars periode ben ik voor enkele dagen naar Tokio geweest, want hoewel ik een fan ben van Matsumoto, is het ook wel eens fijn om naar een iets bruisendere plaats te gaan.
Afgelopen zaterdag trokken we dus naar de hoofdstad, waar we 's avonds gingen eten met Sudosan (onze confituurmagnaat) en zijn familie. We begonnen de avond in een sushi restaurant, waar we ondere andere stukjes torro (de lekkerste stukjes van de tonijn) voorgeschoteld kregen, samen met een speciale nieuwjaars nihonshu (Japanse sake).

Na afloop van dit lekkers verhuisden we naar een teppanyaki restaurant (waar alles op een hete plaat wordt gebakken), waar ik een van de lekkerste stukjes biefstuk in mensenheugnis naar binnen heb gespeeld (we zijn er nog niet uit of het wagyu, speciale Japanse biefstuk, was of niet). En alsof dit alles nog niet genoeg was stond Sudo er dan ook nog op om de avond aftesluiten in een Italiaans restaurant. Gelukkig konden we hem duidelijk maken dat we hier enkel iets heel kleins meer wilden eten.
Deze avond was een overdosis aan culinaire hoogstandjes! Christophe, Jeroen en ikzelf besloten de avond dan maar op een even hoogstaand niveau verder te zetten, door een nachtje te gaan feesten in de Womb, een boite in Shibuya (men zou de Womb wat kunnen vergelijken met de Fuse).

Zondag lastten we een rustdag in en gingen we naar Jimbocho, een wijk in Ochanomizu, dat bekend staat om zijn vele universiteiten, tweedehandse boekenwinkels en curry restaurants.

Maandag brachten we een bezoekje aan Akihabara, de electronicawijk waar je echt alles kan vinden wat maar op electriciteit werkt.Oudejaars avond brachten we door aan het schrijn van keizer Meiji, waar het traditie is dat men om 12u het nieuwe jaar inluidt door naar het schrijn te gaan. We schoven anderhalf uur aan, maar het was zeker de moeite om eens op een andere manier het nieuwe jaar in te zetten.

Dinsdag maakten we een wandeling door een quasi verlaten Shinjuku en Ginza, een immens tegenstelling met de volgende dag, toen de solden van start gingen. Ik denk dat je de straaten kon vergelijken met een mierennest, zo veel mensen waaren op zoek naar de beste koopjes. In bijna elke winkel stonden er winkeliers aan de ingang om te vermijden dat er te veel mensen zouden binnenkomen. Op zich ook een hele ervaring om te mogen meemaken.
's Avonds trokken we dan terug naar onze geliefde bergstad.

Hoewel ik erg genoten heb van het reisje naar Tokio, ben ik zeer gelukkig dat ik hier in Matsumoto studeer. De hoeveelheid mensen (waaronder een aanzienlijk deel niet zo aangename buitenlanders) en het continu lawaai overal, zijn twee dingen die niet aan mij besteed zijn. Kortom, fijn voor even, maar blij dat ik ben dat ik hier in de bergen zit!

De feestdagen zijn nu achter de rug, dus misschien ook wel een mooi moment om al eens terug te blikken op de afgelopen drie maand en half. Japan blijft een interessant en wondermooi land. Ik heb ook al de mindere kanten van het land gezien zoals de hele heisa (of beter het gebrek aan heisa) ten tijde van mijn auto-ongeluk, het eeuwige verontschuldigen voor alles en nog wat, de algemene mentaliteit van jonge mensen aan onze universiteit etc..
Maar deze dingen wegen niet op tegen alle prachtige ervaringen die hier al heb mogen beleven. Natuurlijk mag ik ook niet de belangrijkste reden vergeten waarom ik hier ben, het verbeteren van mijn Japans. Ik zou niet durven beweren dat ik nu al Japans kan maar ik ben zeker al flink verbeterd sinds mijn aankomst.
Ik ben blij dat ik goed heb nagedacht voor ik naar Japan kwam, met het besef dat een jaar hier studeren niet allemaal rozegeur en maneschijn zou zijn. Niets kan je natuurlijk volledig voorbereiden op wat je hier meemaakt, maar door goed na te denken voor je vertrekt, kan je jezelf toch al deels voorbereiden op een verblijf in een vreemd land.

groeten vanuit Matsumoto

m

(bijna) Kerstmis

2007-12-21T17:38:00.000+09:00

hoi polloi

Ik zal als een echte Japanner beginnen met mijn oprechte excuses aan te bieden dat ik zo'n lange tijd niets meer gepost heb op deze blog. Zodoende: je m'excuse.

Vorig weekend organiseerde het stadsbestuur van Matsumoto hun jaarlijkse kerstfeestje voor buitenlanders wonende in Matsumoto. Verschillende nationaliteiten (China, Korea, Mongolie, Duitsland en Amerika) werden gevraagd om eten te maken, waarna iedereen kon proeven van alles en uiteindelijk beslissen wie het lekkerste eten had klaargemaakt. Het was een aangenaam gebeuren, waar ook veel Japanse families aan deelnamen. Als Belgjes hebben we ook wat nieuwe vrienden gemaakt met enkele leerkrachten Engels uit Utah. Na het kerstfeestje zijn we met hun nog een drankje gaan nuttigen in 'the elbow room' en in de 'atsu atsu', een leuke avond kortom.
Sprekend over de 'atsu atsu', we zijn uitgenodigd op zijn Kerst/Eindejaarsfeest (忘年会) morgenavond, en een deel van de Edogumi komt morgen ook naar hier om samen met ons Kerstmis te vieren. Voor nieuwjaar gaan wij dan weer naar Tokio om het nieuwe jaar in te luiden (we hebben kerstvakantie van 26 december tot 7 januari, jaja op kerstmis worden wij nog op school verwacht).

Dat was het dan voor deze post, de volgende keer zal ik uitvoerig bericht geven over ons vieren in Tokio. Enkele nieuwe foto's van het kerstfeestje staan ook online voor de geinteresseerden.

Dan rest me alleen nog maar om iedereen "een mooie kerst en een gelukkige nieuwjaar te wensen"!

groeten uit Matsumoto

m

Maebashi

2007-12-01T20:21:00.001+09:00

Hallo

Het leven hier in Matsumoto gaat zijn gewone gangetje, met als gevolg dat ik niet veel te melden heb. De testen van vorige week waren in orde en afgelopen weekend ging ik op bezoek bij vrienden die wonen in Maebashi (前橋), in de naburige provincie Gunma　(群馬県). Het was een heel fijn weekend, waarbij we genoten hebben van het mooie landschap en van lekker eten (foto's).
De afgelopen week ben ik samen met Christophe en Jeroen gaan eten met Sudosan (de confituurman), wat ook wel aangenaam was. Ik ben vroeger doorgegaan, maar naar het schijnt heeft hij ambitie om business Japanese te geven bij ons aan Shindai...ik ben benieuwd.
Voorts zou ik iedereen al willen bedanken die mijn blog en foto's hebben bekeken en ook zij die een boodschap hebben achtergelaten. Het is fijn om zo in contact te blijven.

groeten vanuit Maison Hanamura

Malcolm

Herfst

2007-11-18T16:45:00.001+09:00

Konnichiwa

De afgelopen week is het hier in Matsumoto stilletjes aan kouder geworden. De mooie, zonnige herfstdagen moeten plaatsruimen voor iets minder mooie, iets meer winderige en vooral koudere dagen. Gisteren leek me de tijd dan ook rijp om te investeren in een verwarmingsstoestel (de oneindige studie van 漢字 kanji met koude voeten werd me iets te kwellend). Dit weekend stond dan ook in het teken van studeren, met drie testen volgende week.

Komende donderdagavond hebben Christophe, Jeroen en ikzelf terug een afspraak met Sudosan (de ceo van een confituurbedrijf, die we onlangs ontmoet hebben in de atsu atsu, onze naburige 居酒屋 izakaya), wanneer hij ons waarschijnlijk terug zal trachten te overtuigen om voor hem te komen werken ("I want you to become my brain"). Wie weet kan hij ons in de tussentijd een bijbaantje geven, vooraleer we volledig in de confituur business stappen...

Vorig weekend zijn we trouwens voor het eerst hier, het meest populaire tijdsverdrijf in Japan gaan beoefenen...jawel: 空オケ karaoke! Samen met Yuki-en Kentasan (Shindai studenten en vrienden van de japanologen die hier vorig jaar studeerden) hebben we ons schaamteloos overgegeven aan de peer pressure en uit volle borst meegezongen. (op de afbeelding is te zien hoe ik met het mooie 風を集めて kaze wo atsumete van　ハッピエンド happy end, volledig de mist in ging).

Volgend weekend ga ik kennissen in 前橋　Maebashi bezoeken, wat belooft een zeer leuk weekend te worden! Voor wie mij wil bereiken via gsm email, laat me iets weten en ik stuur je het adres door (verwijderd van de blog wegens te veel spam).

groeten uit Matsumoto

malcolm 'nu met iets minder koude voeten' sutherland

(Een aparte blog over mijn meesterproef voorstel 'Murakami Haruki en het magisch realisme'
zal eind deze maand online komen.)

(Jenglish)

Old Embassy

2007-11-05T17:48:00.000+09:00

Hallo

Zoals jullie al konden lezen, ben ik samen met nog enkele japanologen in spe enkele dagen gaan helpen op het eindfeest van de Belgische ambassade in Tokyo. We (onze bende van Matsumoto) kwamen aan op woensdag 31 oktober, en leerden daar direct enkele fijne jonge medebelgen kennen. Van donderdag tot zaterdag helpten we effectief mee met allerhande zaken (opruimen, vragen beantwoorden, tolken, tappen,etc...). Iedere dag had ongeveer hetzelfde patroon; overdag was de ambassade open voor bezoekers, 's avonds was er twee keer een receptie en zaterdag het grote eindfeest. Overdag hadden we het dus doorgaans rustig en kregen we veel de kans om zelf in de ambassade rond te lopen en mensen te woord te staan. Dit leverde zowel fijne (zoals het weerzien van Andreas Bovens, doctorandus van in Leuven) als bizarre momenten op (ik kom niet elke dag een baron en barones tegen)!

Wat de recepties betreft (een van Flanders Investment& Trade en een van Design Tokyo ) kan ik enkele dingen besluiten:1) Japanners lusten graag Duvel 2) Er lopen mensen rond op deze planeet die denken dat ze meer mogen dan een ander.

Zaterdag was er dan het grote feest met optredens van Buscemi ( Dirk "ik heb 13 whisky cola's gedronken op het vliegtuig maar ik kon toch niet slapen" - Filip "om half vijf was ik iedereen kwijt, heb dan maar twee Japanse opgepikt en met hun verder gefeest"), Stijn en Gabriel Rios. Al deze artiesten zijn super vriendelijk! Het deed deugd om na de vorige dag eens met echt succesvolle en sympathieke mensen te praten. De optredens werden ook zeer gesmaakt door het publiek. Al de artiesten waren eveneens blij met hun performance en gingen met een glimlach terug naar hun hotel (of naar de karaoke, zoals dirk en filip van buscemi)

Na een korte nachtrust keerden we zondag dan terug naar Matsumoto, met fijne herinneringen en wat Belgische chocolade (dat ondertussen al allemaal is uitgedeeld aan proffen en klasgenoten). Ik zou langs deze weg Jan en Malik (de organisatoren) willen bedanken voor de ervaring!

Foto's van de ambassade zijn terug te vinden op flickr en facebook.

Bye!

Hebben jullie seizoenen in België?

2007-10-28T18:37:00.000+09:00

Hallo allen

De afgelopen week heeft de herfst zijn intrede gedaan in Matsumoto. Bovenop mooie landschappen, biedt het nieuwe seizoen ook voldoende gespreksstof. Telkens weer reageren de Japanners erg verrast als ze horen dat er buiten Japan ook vier seizoenen bestaan. Nu ja, de jeugd denkt hier trouwens ook dat ketens zoals 'Mister Donut', '7-11', etc...van Japanse oorsprong zijn, dus zo verwonderd zou ik niet mogen zijn. In ieder geval, de herfst is hier een erg mooie tijd van het jaar. Met uitzondering van afgelopen vrijdag en zaterdag (toen het twee dagen quasi nonstop heeft geregend), is het iedere dag stralend weer met temperaturen rond de twintig graden.

De voorbije week was op lesvlak grotendeels een herhaling van vorige week, met veel les en verscheidene taakjes. We hadden ook onze eerste presentatie, die door de docente allemaal goed werden bevonden. Of ik mijn klasgenoten nu wezenlijk iets heb bijgebracht over Japanse stempels, daar ben ik niet zo zeker van, maar in ieder geval heb ik niet voor niets de vriendelijke edoch onverstaanbare winkeleigenaar geïnterviewd.

Vandaag zijn we het museum voor schone kunsten gaan bezoeken, waar een paar mooie dingen te zien zijn. Voor de rest was het vooral binnen zitten (wegens de zondvloed) en veel muziek beluisteren (de nieuwe van 'Boys Noize-'OI OI OI' is een immense aanrader, 'Digitalism'-'Idealism' en 'Simian Mobile Disco'-'Attack Decay Sustain Release' evenzeer) en films bekijken ( Die Hard 4, Ratatouille, 28 weeks later).

Morgen moet ik terug op controle in het ziekenhuis, hopelijk is alles in orde en kan ik dan toch nog naar Tokio gaan volgende week. Mijn camera is ook hersteld, dus er zullen terug wat meer foto's volgen. Enkele van vandaag zijn terug te vinden op Flickr.

Tot de volgende keer!
(ik zal mijn adres ook iets duidelijker maken op de blog)

(Janglish-Japanese English)

Onverschilligheid

2007-10-20T19:12:00.000+09:00

De tweede week les zit erop. Het was een erg vermoeiende week, wegens in het totaal 16,5 uur Japanse les en elke dag taken en opdrachten. Binnenkort moeten we onze eerste presentatie geven, ik heb het onderwerp 'inkan' (印鑑) oftewel handtekening stempel. Iedereen heeft hier een stempel met zijn naam, dat men gebruikt als handtekening. Ik ben hiervoor een 83 jarige winkelier gaan interviewen, wat een helse opgave was. Benieuwd wat het gaat worden...

Vandaag mijn appartement gekuist, mijn was gedaan en inkopen gaan doen. Een huiselijke dag, waardoor ik nu ontzettend moe ben. Ik heb nog geen nieuwe foto's omdat ik mijn toestel nog niet ben gaan afhalen, wegens te moe en geen tijd (volgende week update). Maandag moet ik terug naar het ziekenhuis op controle, waar ik dan hopelijk een vaste plaaster krijg. Ik neem nu trouwens iedere dag de bus naar de univ, krijg dit wel terug betaald.

Om aftesluiten: denk je dat er hier een iemand is die vindt dat de chauffeur in fout was door te vlug te rijden? Neen is het antwoord. Noch de politie, nog zijn vrienden, noch onze docenten, noch de dokters, noch onbekenden vinden het onverantwoord dat hij tachtig reed waar men maar dertig mag. Men is verbaasd dat ik razend kwaad ben en hem voorlopig niet wil zien...

Ik heb er even genoeg van.

2007-10-15T14:09:00.000+09:00

Ik ben gisteren slachtoffer geworden van een verkeersongeval. We (Jeroen, Christophe en ikzelf) reden mee met iemand van de internationale studentenvereniging, bij het te vlug nemen van een bocht zijn we over de borduur gereden en tegen een boom geknald. Niemand anders buiten ik is gewond. Mijn linker bovenarm is op 3 plaatsen gebroken, ik ga een herstel periode van 2 a 3 maand tegemoet. Dit betekent geen sport en vooral geen snowboard seizoen. Maar we leven nog, wat het belangrijkste is...

Werken voor de ambassade, niet slecht voor een eerste job.

2007-10-12T16:04:00.001+09:00

Oke, ik geeft toe, de titel is een beetje misleidend, maar aangezien de media graag de werkelijkheid verbloemd, doe ik maar naarstig mee. We (en daarmee bedoel ik nog zeven medejapanologen en ikzelf) zijn gevraagd door het bedrijf Trainspot, dat de festiviteiten organiseert voor de Belgische ambassade in Tokio (waarover meer valt te lezen in de vorige post), om mee te helpen aan de verschillende activiteiten die plaats vinden in de ambassade. We zullen voornamelijk moeten bemiddelen als tolk (Japans/Engels/Nederlands/Frans....) en meehelpen met allerhande bijzaken (tappen, opbouwen,...). Een unieke ervaring me dunkt, want er zullen die dagen heel veel interessante en belangrijke mensen passeren, de ideale gelegenheid om contacten te leggen voor het latere werkleven! En vooral om met Gabriel ('Gaby' pour les intimes) Rios te babbelen !(Voor de bezorgden thuis, we hebben een officiële toelating van de univ om les te missen.).

De eerste week les zit er ook op voor ons en na talloze jikosyōkai (自己紹介 ,じこしょうかい, zichzelf voorstellen, een Japanner doet niet liever ), lees-en schrijfoefeningen, kan ik al een ding besluiten: er is nog veel werk aan de winkel om mijn Japans te verbeteren! De lessen vallen best wel mee van niveau en hoewel het tempo vanaf volgende week blijkbaar wordt opgevoerd, is het voorlopig nog mogelijk om na les en huiswerk nog wat te genieten van de dag.

Morgen (zaterdag) is er een schooluitstap gepland naar ....(dat zullen we morgen wel te weten komen), waarvoor we om half negen hebben afgesproken aan de shiyakusho (市役所,しやくしょ, het stadhuis). Zondag is het dan weer sport-ontmoetings-dink van de CoWIS (communicate with international students, dus wie dacht dat alleen wij op vreselijke afkortingen konden komen, think again), uistlapen zal er zodoende voorlopig niet inzitten dit weekend!

We hebben trouwens al een vriend bij, de eigenaar van de plaatselijk izakaya (居酒屋,いざかや, eetcafe), die ons de afgelopen dagen al telkens vriendelijk heeft begroet. Zodoende zullen we vanavond misschien daar iets gaan nuttigen!

Tot de volgende!

Old Embassy

2007-10-09T00:20:00.000+09:00

Zoals de meeste mensen wel weten, is de Belgische ambassade in Tōkiō een tijdje geleden verkocht. Om afscheid te nemen van de oude ambassade en de nieuwe ambassade, die symbool zal staan voor het moderne België, te verwelkomen, organiseert de ambassade allerhande activiteiten tussen 30/10 en 3/11. Wat ons vooral interesseert, is dat er op zaterdag 3 november verschillende optredens zullen zijn van Buscemi, Stijn en Gabriel Rios! Het belooft een super fijne avond te worden met fantastische optredens in een prachtige omgeving!

"The last party at the old embassy... in great style.
Belgium's most trendy sounds in the embassy garden in Tokyo!
Live performances with top artists from Belgium."

じゃまたね!

Bezoek van de Tōkiōgumi (東京組).

2007-10-08T23:02:00.000+09:00

Het afgelopen weekend (van vrijdag 5/10 tot maandag 8/10) kregen we bezoek van onze medejapanologen die in Tōkiō studeren (Mathijs, Sam, Tim, Jonathan, Maiko en Roos), een "meet" om het in de vakterminologie te zeggen.
Vrijdag zijn we noodles gaan eten en nadien iets gaan nuttigen in ons favoriete kaboutercafe, "the elbow room". Zaterdag stonden we fris en monter op en gingen we naar de Soba matsuri (蕎麦祭り) dat plaats vond rond het kasteel van Matsumoto (松本城). Voor alle duidelijkheid, soba noodles zijn gemaakt van boekweit en het kasteel van Matsumoto is een van de bekendste van Japan. We konden hier een kampioen soba maken aan het werk zien en hebben natuurlijk ook wat soba gegeten. Voorts hebben we genoten van het prachtige kasteel. Men kan er echt lang naar kijken, het zwarte kasteel met op de achtergrond de groene bergen en de witte wolken. 's Avonds hebben we hier in Hanamura carreraisu gemaakt (カレーライス) en wat bijgebabbeld over allerhande zaken.
Zondag zijn we hier in de buurt een wandeling gaan, waarbij we prachtig zicht hadden over Matsumoto. Vervolgens zijn we naar een plaatselijke onsen (温泉) geweest en echt genoten. Men kan zich geen betere male bonding voorstellen: iedereen in zijn blootje en afwisselend in een heet en ijskoud buitenbad liggen. Na afloop hiervan had iedereen de grootste moeite van de wereld om zich wakker te houden op de bus, want iedereen was super relaxed. De avond sloten we dan maar af met iets te gaan eten in een lekker en goedkoop restaurantje (op aanraden van een aantal bmx'ers) en daarna rustig wat naar "in de gloria" te kijken en vroeg te gaan slapen.
Het was echt een heel fijn weekend en ik denk dat iedereen hetzelfde gevoel heeft. De volgende meet met de Tōkiōgumi (東京組) staat gepland voor 3 november in Tōkiō, waarover later meer!

Foto's van dit weekend (waarvan een deel nog niet online staat omwille van 1) ik nog geen grotere Flickr account heb 2) mijn camera stuk is en momenteel in de winkel is voor reparatie) zijn te vinden op Flickr.

groeten!

Olympische winterspelen, wijnproeven en informatie sessies.

2007-10-08T17:00:00.000+09:00

Hallo iedereen
Eerst en vooral, we hebben hier op onze appartementen eindelijk internet, zodoende zal het contact wat vlotter verlopen en zal vooral de blog wat vaker worden upgedate. Vorige week (van ma 1/10 tot vrij 5/10) hebben we Nagano (長野) bezocht, zijn we wijn gaan proeven in Utsukushigahara (美ヶ原) en hebben we talloze informatie sessies mogen bijwonen aan de universiteit.

Hoeveel we van onze medejapanologen hadden vernomen dat er niet echt veel bijzonders te zien was in Nagano, besloten we onder het motto "we moeten er toch eens geweest zijn", een daguitstap te maken naar ginds. Nagano is de hoofdstad van de provincie en dankt zijn bekendheid aan het feit dat hier in 1998 de Olympische Wintespelen zijn gehouden. Buiten dit gegeven staat er ook een befaamde tempel, die we eerst gingen bezoeken. De Zenkōji (善光寺) is een groot complex en was best wel mooi om te bezoeken. Het is misschien erg om te zeggen, maar eens je in Kyōto bent geweest, dan vind je dat elke andere tempel toch net iets mist. Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het geen mooie tempel was en we hebben in elk geval genoten van ons bezoek eraan. Vervolgens zijn we een van de vele Olympische schaatsbaanen gaan bezichtigen, waarover alleen valt te zeggen: het is verdomd groot. Voor de rest hebben we nog wat rondgelopen en geconstateerd dat de stad in vergelijking met Matsumoto er een beetje onderkomen bij lag (gras dat groeit tussen de stenen van de stoep, vuilnis op straat, veel leegstand,...). Het leek echt wel alsof de stad sinds de Olympische spelen is blijven stilstaan. Een vreemde ervaring....

Enkele dagen later besloten we een fietstocht te maken in de naburige bergen en we combineerden dit met een wijnproef bezoek. Het was echt wel een super fietstocht; op een luttele dertig minuten stonden we boven op een heuvel met uitzicht over Matsumoto, volledig omringd met groene bergen. Je zou het best wel met Zwitserland kunnen vergelijken. Vervolgens brachten we een bezoek aan de naburige Yamabe winery (山辺ﾜｲﾅﾘｰ), wat ook wel een unieke ervaring was. Of de wijn al dan niet lekker was, laat ik in het midden. Christophe heeft zich een fles aangeschaft om cadeau te doen, ik hield het maar bij het aandachtig luisteren naar de uitleg en sippen van de glaasjes wijn.

Woensdag, donderdag en vrijdag hadden we verschillende infosessies aan de universiteit. Ze hebben ons de verschillende lespakketten, het univeristair reglement (je kan voor quasi alles minpunten krijgen) en de werking van de verschillende lesgroepen uitgelegd. Vervolgens kregen we ook een uitgebreide rondleiding rond de campus van professor Satō (de begeleider van Christophe) en professor Akahane (mijn begeleider). We kregen zoveel te zien dat ik eigenlijk al vergeten ben waar alles ligt, maar goed, we hebben een kaart gekregen voor iets. We kregen ook te horen dat onze lessen zullen aanvangen op 10 oktober en duren tot 1 februarie (voor het eerste semester) en dat ons tweede semester duurt van 6 april tot 1 augustus. Ook mogen we pas binnen twee maanden een studentenjob (バイト) beginnen, maar het zal normaal gezien niet al te moeilijk zijn om iets te vinden. Ze zijn hier echt overal op zoek naar jobstudenten, dus zullen ze ook wel hier en daar wat gaijin ( 外人 ) oftewel buitenlanders willen aannemen.

De volgende post zal wat vertellen over het afgelopen weekend, met het bezoek van de Tōkiōgumi (東京組) .

Foto's van deze en andere bezoeken zijn terug te vinden op Flickr. Ik zal ook een link in de zijbalk plaatsen voor wie naar de hoofdpagina van mijn foto's wil gaan.

De politie, uw vriend.

2007-09-29T18:59:00.000+09:00

Hoewel we hier nog maar 9 dagen zijn, kan ik al 2 dingen concluderen over Japan. Eerst en vooral, Japanners kunnen niet, maar dan ook helemaal niet met de auto rijden. Ergens in of uit rijden duurt uren ook al hebben ze massa's plaats, fietsers worden beschouwd als hinderlijke objecten die het liefst zo vlug mogelijk omver moeten gereden worden (al talloze keren net niet tegen een auto gevlogen en ook eens een keer een botsing tussen een auto waar we inzaten en een overstekend fietster voorkomen door vlug aan de bestuurder zijn stuur te trekken), etc...Ik ben weliswaar geen "linky winky laten we auto's verbannen en een boom omhelzen dink" maar fietsers zouden toch wat beter beschermd mogen worden hier.

Ten tweede, over zo'n bescherming gesproken, we zijn gisteren toen we op weg waren naar de universiteit, tegengehouden geweest door de politie. We moesten paspoort, verzekering, studentenkaart, bewijs van woonplaats, bewijs van aankoop fiets,telefoonnummer... te voorschijn toveren onder het mom van "heb geen schrik, het is voor jullie eigen veiligheid dat we dit allemaal weten". Interessant dat ze dit evenwel niet deden bij de andere (Japanse) fietsers. Hun veiligheid zal niet zo belangrijk zijn zeker?
`s Avonds zijn we uit gaan eten in een vrij sjiek restaurant, of beter cafe met hapjes (we hadden ons een beetje vergist van etablissement), maar het was allemaal zeer lekker. Daarna nog een een pint gaan drinken in een Jamaicaans cafe (er is hier in Japan een erg bloeiende Jamaicaanse subcultuur, dus alles Jamaica is immens hip) wat best wel gezellig was.

Vandaag heb ik mijn appartement van boven tot onder volledig gekuist, wat ook eens dringend nodig was. Morgen waag ik me voor het eerst aan het wasmachien, maar ik zal eerst de handleiding moeten ontcijferen vrees ik. Volgend week woensdag hebben we een orientatiedag van de unif, waar we de overige buitenlandse studenten zullen ontmoeten. Eveneens een leuk vooruitzicht is de matsuri van 6 7 8 oktober (waar ik het vorige keer al over had), want er komen al enkele Japanologen uit Osaka!

Tot de volgende keer!

contactgegevens

2007-09-27T00:38:00.000+09:00

Mijn adres en gsm gegevens zijn:

〒390-0828
Nagano-ken matsumoto-shi
shonai 2 chome 6-8-313
Japan
of
〒390-0828
長野県　松本市
庄内2丁目6-8-313
日本 (JAPAN)

(81) 080 5144 8892
malcolmsutherland@ezweb.ne.jp

2007-09-27T00:22:00.000+09:00

hallo iederren!
Na een kleine week in Japan even een korte update (kort want ik heb nog geen internet op mijn appartement en ben dus genoodzaakt om in een internet/manga cafe te posten en dat gaat hier super traag). Eerst en vooral, het appartement valt zeer goed mee. Rustig, proper en een fantastisch zicht vanop het balkon op de prachtige bergen. Foto's hiervan volgen later (vanaf de 4de is internet in orde).
We (Christophe, Yiang en ik) vullen onze dagen met allerhande formulieren in orde te maken en met Matsumoto te ontdekken. Het is een heel toffe stad, volledig omringd met groene bergen. Morgen gaan we trouwens voor het eerst een bergtochtje ondernemen. Volgend weekend is er een matsuri (祭り), een volksfeest, waar we allen erg naar uit kijken. Dus voor de mede japanologen die nu in Japan zijn, jullie zijn allen welkom want we hebben slaapplaats genoeg.
Veel mensen kennen we hier nog niet (buiten de kindjes van het naburige voetbalplein:)), want het is hier nog vakantie voor de studenten dus iedereen is nog op reis. Vanaf de 10de starten onze lessen hier, waarna het allemaal wel wat zal loslopen!
tot blogs

2007-09-17T16:21:00.000+09:00

Matsumoto (Matsumoto 松本).
Matsumoto is een centraal gelegen stad in de provincie Nagano (Nagano-ken 長野県). Midden in de Japanse alpen met andere woorden. Het is een vrij kleine stad (naar Japanse normen) met ongeveer een 210 000 inwoners. Het meest bekend is Matsumoto-jô, het kasteel. Het is één van de vier kastelen die de status van nationaal erfgoed hebben in Japan, de moeite waard dus! Verder zijn er verschillende warmwaterbronnen (onsen 温泉) in de buurt, kan men verschillende wandel-en mountainbikeroutes verkennen. En in de winter natuurlijk alle wintersporten beoefenen.

Matsumoto ligt op een klein uurenhalf van de metropool Tokio.
De Shinshû universiteit (Shinshû Daigaku 信州大学) zal binnenkort mijn universiteit worden. De universiteit heeft campussen in verschillende steden, onder andere in Nagano. Ik zal er studeren aan de Faculteit Letteren die gelegen is in Matsumoto.

(Zowel de tekst als de afbeelding zijn zonder enige schroom overgenomen van David en Joris.)

Malcolm (bijna) in Matsumoto

2007-09-02T22:07:00.000+09:00

Binnen 17 dagen (woensdag 19 september om precies te zijn), vertrek ik voor een klein jaar naar Matsumoto, Japan. Ik zal daar studeren aan de universiteit van Shinshu en ben zinnens om tijdens de weekends en vakanties zoveel mogelijk van Japan te ontdekken. Omdat een jaar natuurlijk lang is, zal ik trachten contact te houden met het thuisfront door op regelmatige tijdstippen op deze blog allerhande informatie en foto's te posten. Algemene informatie over Matsumoto en de universiteit zullen binnenkort online komen. Momenteel kan ik niet veel meer vertellen, er rest me alleen nog maar het aftellen tot de 19de...