Nieuwjaar

Een gelukkig nieuwjaar voor alle bloglezers!
Tijdens de nieuwjaars periode ben ik voor enkele dagen naar Tokio geweest, want hoewel ik een fan ben van Matsumoto, is het ook wel eens fijn om naar een iets bruisendere plaats te gaan.
Afgelopen zaterdag trokken we dus naar de hoofdstad, waar we 's avonds gingen eten met Sudosan (onze confituurmagnaat) en zijn familie. We begonnen de avond in een sushi restaurant, waar we ondere andere stukjes torro (de lekkerste stukjes van de tonijn) voorgeschoteld kregen, samen met een speciale nieuwjaars nihonshu (Japanse sake).

Na afloop van dit lekkers verhuisden we naar een teppanyaki restaurant (waar alles op een hete plaat wordt gebakken), waar ik een van de lekkerste stukjes biefstuk in mensenheugnis naar binnen heb gespeeld (we zijn er nog niet uit of het wagyu, speciale Japanse biefstuk, was of niet). En alsof dit alles nog niet genoeg was stond Sudo er dan ook nog op om de avond aftesluiten in een Italiaans restaurant. Gelukkig konden we hem duidelijk maken dat we hier enkel iets heel kleins meer wilden eten.
Deze avond was een overdosis aan culinaire hoogstandjes! Christophe, Jeroen en ikzelf besloten de avond dan maar op een even hoogstaand niveau verder te zetten, door een nachtje te gaan feesten in de Womb, een boite in Shibuya (men zou de Womb wat kunnen vergelijken met de Fuse).


Zondag lastten we een rustdag in en gingen we naar Jimbocho, een wijk in Ochanomizu, dat bekend staat om zijn vele universiteiten, tweedehandse boekenwinkels en curry restaurants.

Maandag brachten we een bezoekje aan Akihabara, de electronicawijk waar je echt alles kan vinden wat maar op electriciteit werkt.Oudejaars avond brachten we door aan het schrijn van keizer Meiji, waar het traditie is dat men om 12u het nieuwe jaar inluidt door naar het schrijn te gaan. We schoven anderhalf uur aan, maar het was zeker de moeite om eens op een andere manier het nieuwe jaar in te zetten.


Dinsdag maakten we een wandeling door een quasi verlaten Shinjuku en Ginza, een immens tegenstelling met de volgende dag, toen de solden van start gingen. Ik denk dat je de straaten kon vergelijken met een mierennest, zo veel mensen waaren op zoek naar de beste koopjes. In bijna elke winkel stonden er winkeliers aan de ingang om te vermijden dat er te veel mensen zouden binnenkomen. Op zich ook een hele ervaring om te mogen meemaken.
's Avonds trokken we dan terug naar onze geliefde bergstad.

Hoewel ik erg genoten heb van het reisje naar Tokio, ben ik zeer gelukkig dat ik hier in Matsumoto studeer. De hoeveelheid mensen (waaronder een aanzienlijk deel niet zo aangename buitenlanders) en het continu lawaai overal, zijn twee dingen die niet aan mij besteed zijn. Kortom, fijn voor even, maar blij dat ik ben dat ik hier in de bergen zit!

De feestdagen zijn nu achter de rug, dus misschien ook wel een mooi moment om al eens terug te blikken op de afgelopen drie maand en half. Japan blijft een interessant en wondermooi land. Ik heb ook al de mindere kanten van het land gezien zoals de hele heisa (of beter het gebrek aan heisa) ten tijde van mijn auto-ongeluk, het eeuwige verontschuldigen voor alles en nog wat, de algemene mentaliteit van jonge mensen aan onze universiteit etc..
Maar deze dingen wegen niet op tegen alle prachtige ervaringen die hier al heb mogen beleven. Natuurlijk mag ik ook niet de belangrijkste reden vergeten waarom ik hier ben, het verbeteren van mijn Japans. Ik zou niet durven beweren dat ik nu al Japans kan maar ik ben zeker al flink verbeterd sinds mijn aankomst.
Ik ben blij dat ik goed heb nagedacht voor ik naar Japan kwam, met het besef dat een jaar hier studeren niet allemaal rozegeur en maneschijn zou zijn. Niets kan je natuurlijk volledig voorbereiden op wat je hier meemaakt, maar door goed na te denken voor je vertrekt, kan je jezelf toch al deels voorbereiden op een verblijf in een vreemd land.

groeten vanuit Matsumoto

m