De tweede week les zit erop. Het was een erg vermoeiende week, wegens in het totaal 16,5 uur Japanse les en elke dag taken en opdrachten. Binnenkort moeten we onze eerste presentatie geven, ik heb het onderwerp 'inkan' (印鑑) oftewel handtekening stempel. Iedereen heeft hier een stempel met zijn naam, dat men gebruikt als handtekening. Ik ben hiervoor een 83 jarige winkelier gaan interviewen, wat een helse opgave was. Benieuwd wat het gaat worden...
Vandaag mijn appartement gekuist, mijn was gedaan en inkopen gaan doen. Een huiselijke dag, waardoor ik nu ontzettend moe ben. Ik heb nog geen nieuwe foto's omdat ik mijn toestel nog niet ben gaan afhalen, wegens te moe en geen tijd (volgende week update). Maandag moet ik terug naar het ziekenhuis op controle, waar ik dan hopelijk een vaste plaaster krijg. Ik neem nu trouwens iedere dag de bus naar de univ, krijg dit wel terug betaald.
Om aftesluiten: denk je dat er hier een iemand is die vindt dat de chauffeur in fout was door te vlug te rijden? Neen is het antwoord. Noch de politie, nog zijn vrienden, noch onze docenten, noch de dokters, noch onbekenden vinden het onverantwoord dat hij tachtig reed waar men maar dertig mag. Men is verbaasd dat ik razend kwaad ben en hem voorlopig niet wil zien...
Ik heb er even genoeg van.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
3 opmerkingen:
Malcolm,
speciaal voor jou heb ik deze tekst nog eens online gezet:
Allah
Veel plezier!
Pieter
Malc,
We besffen dat deze dagen erg zwaar zijn na zo'n ernstig trauma...
We begrijpen dat je heel boos bent op de chauffeur,maar allicht ondervind je nu echte culturele verschillen...
Misschien slaag je er na een tijd wel in om de chauffeur te zien, zodat je verblijf niet overschaduwd wordt door wrok over wat toch niet meer te herdoen is.
Allicht wordt een en ander, wanneer je wat hersteld bent, toch nog de unieke leerervaring waarop je gehoopt had.
Hier vallen de bladeren en begint de nachtvorst.
Zondag waren we in De Klinge (groeten van oma & peter). Volgend weekend is moeder op zen-weekend, en op 10/11 gaan we met de nonkels en tantes in Viva'm Bomma in Brussel moeders verjaardag vieren (voor het eerst, niet voor het laatst).
Groeten!
Willem,
Bij het begin van mijn jaar in Japan kregen wij een introductieles over culturele verschillen in Japan. Tijdens deze les hebben wij gezien dat als je bijvoorbeeld een ongeluk hebt en jij bent niet in fout, dat het toch een gewoonte is om je ook te excuseren voor de problemen, die je door gekwetst te geraken hebt veroorzaakt aan de bestuurder. Klinkt raar in de oren niet waar?
Aan de andere kant zal die bestuurder je eeuwig verschuldigd blijven vanwege de Japanse cultuur en zal je met elke bijzondere aangelegenheid wel iets krijgen.
Ik wens je veel beterschap en anders kom ik af naar daar en dan draaien wij hem rond nen boom!
Jonathan
Een reactie posten